De kop is eraf! Twee weken geleden is het alweer, de eerste try-outs van Sneeuwjagen in het Middelburgse Minitheater. En dat smaakt naar meer…
Even sloeg ons de schrik om het hart, op de middag van de eerste try-out. Zat Michelle opeens bij de dokter met een verzwikking. Moest ze naar het ziekenhuis voor foto’s, om te checken of het niet gebroken was. Gelukkig bleek dat niet het geval, en stond deze bevlogen vakvrouw dezelfde avond nog te spelen. Of nou ja… ze zát te spelen. Extra spanning op het podium, want er moest flink geïmproviseerd worden, en dan was er nog gedoe met Anna’s headset, een decorstuk dat bijna omviel, lichtstanden die nog niet lekker gingen.
Precies wat je verwacht van een geslaagde eerste try-out, dus. Op zaterdagavond verliep de boel al veel soepeler. Maar het belangrijkste dat bijblijft van beide avonden: de diepte van de stilte in de zaal, de ontroering, het gegniffel en gelach, de verwondering en het enthousiasme die zoveel bezoekers met ons deelden achteraf. En we spoorden wat zwakke plekken op, waar de spanning wat inzakte, waar het te lang duurde, waar het nog niet helder genoeg was (nee, Anna, dat is niet per se ‘poëtisch’).
Nu, na een welverdiende vakantie, gaan we daarmee aan de slag. Deze maand spelen we nog in Zierikzee en Dreischor, alwaar we nieuwe variaties van sommige scènes uitproberen. Een andere opening, een stuk lied erbij, wat tekst eruit hier en daar.. Voor ons een proeftuin, voor wie komt kijken wederom een (hopelijk!) volwaardige voorstelling en (hopelijk!) memorabel theatemoment. Kom je ook?
Er zijn nog kaarten, zie hier voor alle info.