Ik maak gedichten en verhalen om te lezen, beluisteren of bekijken op een podium. In augustus 2020 verscheen mijn poëziedebuut Voor permanente bewoning bij uitgeverij Cossee. Momenteel werken we ook aan Rimpelingen: brieven uit Zeeland, theater voor oud & jong in tijden van corona.

Als filosoof heb ik een voorliefde voor grote begrippen als verdriet, zelf, liefde, leven of afscheid. Maar als mens kan ik zulke concepten pas begrijpen zodra ik ze ga herkennen in dagdagelijkse gedachten, misverstanden, verwonderlijke contacten en plezier. Het abstracte in het concrete. Het fundamentele in de franje. Het diepst universele in het uiterst persoonlijke.

In mijn gedichten en podiumstukken probeer ik momentopnames van wat het betekent om mens te zijn, een literaire of theatrale vorm te geven. Zo zoek ik naar helderheid en zin in de uitgebeelde of verwoorde werkelijkheid. (Om het abstract te formuleren.) Soms geeft dat me een ogenblik van inzicht: voor even voel ik dat we samen zijn. Blijkt de wereld te kloppen. Blijkt alles met alles te rijmen. Valt niets overal buiten. Voor even heb ik vrij toegang tot het moment, mezelf en de ander. Dat is ook wat ik anderen hoop te geven met wat ik maak.